Met een lichte jet-lag door de zomertijd liepen we ons warm in de miezerregen.
Ondank paasverplichtingen met een flinke groep waarvan de meeste voor een paasbrunch weer op tijd thuis moesten zijn.

Net voorbij de eerste 5Km stop vroeg ze of die Marathon nu echt zo bijzonder was?
Ze zou hem gaan lopen met haar twee dochters, wat natuurlijk sowiezo bijzonder was.
De lopers die er al meerdere op hadden zitten stel haar gerust met een quote van Emil Zatopek:
“If you want to run, run a mile. If you want to experience a different life, run a marathon.”
Over twee weken; voor alle drie hun eerste Marathon.
Ja, de CPC was ook goed gegaan en ze waren er klaar voor. De strategie was met 6:10 starten en tot 21Km samen blijven lopen. Daarna was het ieder voor zich.
Één van de dochter wist nog niet wat er na de Marathon zou gebeuren. Tijd over. Een zwart gat?
Wellicht was het een bucket-list dingetje of mischien zou ze blijven hardlopen.
Ze wist het nog niet. Het rennen was dan wel leuk, maar er ging ook best veel tijd in zitten.

Foto: Moeder en dochters gaan voor het eerst een Marathon lopen: Agnita, Josefien en Sophie

Het stopte met regenen. De zon probeerde door de wolken te prikken. Lammetjes hingen tegen hun moeders aan. Wij inmiddels in verschillende snelheidsgroepen met lichte wind mee.

Bij de 2e drankpost ging zijn telefoon.
Met licht trillende handen opende Paul de waterdichte zak en luisterde gespannen.
Als snel een grijns van oor-tot-oor.
Kleinzoon Naut was geboren; iedereen gezond en blij!

Opa Paul kreeg tijdens de 20Km vandaag een telefoontje dat kleinzoon Naut geboren was.

De rest van de route ging vlot en voorspelbaar. Die 20Km was een eitje vandaag eerste paasdag.
Bij de A13 was een ooievaar een nest aan het bouwen.
Irene zette als pacer plagend nog even een sprintje in en we tikten de 20Km netjes af om op tijd weer thuis te zijn.

De zomertijd was ingegaan, Naut was geboren en Agnita, Josefien en Sophie waren klaar voor Rotterdam.

We hadden weer Lekker Gelopen!

Grrh