In eerste instantie dachten we dat we met een select groepje waren, maar 30 seconden voor negen liep de voetbalkantine leeg.

Terwijl gevulde bidons gezellig in hun kratjes hun geheime drankmixen uitwisselden kregen wij te horen dat het vandaag beter zou gaan dan vorige week. We gingen.
Tijdens het warmlopen kwamen de loopverhalen van vorige week los. Voor de lezer die vorige week op vakantie was of zich verstandig in bed had omgedraaid: het had nogal heftig en lang geregend.

Of ze nu de Lansingerland of vanaf DVC hadden gelopen, het was blijkbaar de dag een drama geweest waarin iedereen doorweekt met tegenwind (open vlaktes) en koude regen had gelopen.
Mannen met bloeddoorlopen T-shirts en plekken die normaal het daglicht niet zagen waren opgeschuurd door natte kleding. Wat was dat hardlopen toch een verschrikkelijke hobby!
Nadat deze drama-verhalen gedeeld waren beseften we ineens dat de zon was gaan schijnen wat de stemming verhoogde.
Jassen gingen uit en deze nieuwe hardloop route had pittoreske stukjes waar een gemiddelde ANWB-route jaloers op kon zijn.
De verzorging was weer goed geregeld en stond op tactische punten waar wij als vliegen op af doken.

Voordat we de kans hadden om gezellig bij te praten werden we door Irene en Gijs tot de orde geroepen. Het was geen pauze en we moesten door. Bijpraten kon ook tijdens het lopen. Na deze eerste pitt-stop splitsen de snelheidsgroepen zich in een 20 en een 30 deel, waarbij de afkortende 20ers zelf een drankpost moesten improviseren. Een Vinex-moeder die haar man uitzwaaide was zo vriendelijk om onze dorst te lessen.

Toen we na afloop weer in de DVC-stoelen hingen wisselden we hardloopkleding voor- en nadelen uit. Een niet nader te noemen loper gaf de voorkeur voor ruim zitten jaren 80  jogging broeken. Tights (de naam zegt het al) zaten veel te strak waar je bovendien ‘alles in zag zitten’.  Zo waren er nog een hele reeks voor- en nadelen. De conclusie was dat we gelukkig binnenkort weer in ouderwetse korte broeken zouden kunnen lopen.

De verzorging had ons al gewaarschuwd: bij deze wat langere afstanden was er kans op ‘zwerf bidons’. Afkortende lopers die weer snel vertrokken terwijl de bidons nog bij verzorgingsposten stonden te wachten.
Annie had het gelukkig onder controle, want de zwerfbidons zouden bewaard worden en dan volgende keer weer op tafel staan.

Wat voor broek we ook hadden gelopen, vandaag scheen de zon en de lente was in aantocht.
We zagen het lopen weer helemaal zitten.
We hadden Lekker Gelopen.

Grrh

Margreet bij een tactische locatie die wellicht ooit in toekomst geschikt zou zijn als drankpost