Zondagochtend bij de Duivenclub. Voordat we van start gingen was ze er al.
Inderdaad, niet om 11:00 nog even aanhaken bij de finish maar voordat de negen in de klok zat was haar tafeltje al uitgeklapt.
We mochten alvast wat water nemen.
Daarvan gingen we vast lekkerder lopen. Bij terugkomst zouden er bovendien chocolade paaseitjes zijn.

Of het placebo was of daadwerkelijk hielp, we startten gewiekt ons rondje Ypenburg.
Een rondje waar  kinderen verwekt, opgevoed en weer uitvlogen. Een Vinex wijk waar iedereen tijdens Covid19 met werkgevers een eindeloze zee aan teams en zoom sessies had gehad.
Wandelende Vinex-vaders vulden discreet zakjes. Er had tijdens de lock-down een labradoedel explosie plaatsgevonden.

Covid Marathon ervaringen werden gedeeld. Madrid was heerlijk, Rotterdam was bevrijdend en een groep hadden zelf een marathon georganiseerd. Er waren twee lopers die maar gewoon zelf (met partner op de fiets er naast) 42,2Km  waren gaan hardlopen.   

De Lekkergelopen EHBO-bijeenkomst van afgelopen week werd uitgebreid nabesproken. Ervaringen van lopers die ooit onverwacht reanimaties moesten uitvoeren waren indrukwekkend.
Ze liepen keuvelend met 6min/km hun ervaring te delen en konden ooit op een onverwacht moment het verschil maken.

Hardlopers zijn altijd opgewekt en Kees gaf een geheime tip om twee marathons in een maand te lopen. Zijn recept “met pensioen gaan en gewoon niet te veel doen”. Wij lachen.

De zondagochtendzon scheen inmiddels uitbundig. We waren met deze afstand niet te houden en het tempo kroop omhoog. Bij de finish werden high-fives gedeeld. Het was weer heerlijk.

Terwijl de meest ervaren lopers als dweilen in stoelen hingen stond Trudy rechtop achter haar tafel en had van alle chocolade eitjes alvast de alu-folie afgepeld.
Als zij ons aan de finish opwacht was het gelopen rondje altijd extra.

Extra Lekker.

Grrh