Vandaag stond het jaarlijkse uitje van Lekker Gelopen op het programma. Voordat we weer beginnen aan een nieuw marathonschema even lekker relaxen in de duinen. Voor de warming-up werden maar liefst vier gezamenlijke kilometers genomen met klimmen en dalen over smalle single-tracks. Onderweg werden we verrast door een groep wilde paarden, door een loper ook ‘wilde hengsten’ genoemd. Na een laatste up-hill sprintje naar een uitkijkpunt was het tijd voor wat foto’s.

Daarna splitsten de lopers zich in een groep die een rondje van 13 kilometer richting Scheveningen ging lopen en een groep die 17 kilometer richting Wassenaar ging. De eerste groep mocht eerst nog de lange klim naar de Prinsenberg doen, maar na nog wat kleiner werk werd dan toch eindelijk het strand bereikt. Daar kreeg men de wind in de rug en was het ergste achter de rug.

De Wassenaar groepen namen eerst nog wat zandduinen tot zich tot voordat de strandopgang richting Wassenaar bereikt wordt. De strand strekte zich eindeloos uit voor de lopers, maar wie er oog voor had zag de antennemast bij de Wassenaarse Slag voorzichtig dichtbij komen. De twee snelste lopers hadden er geen oog voor en waren al halverwege richting Katwijk voor ze nattigheid voelden.

De verzorgingspost werd dit keer waargenomen door Dunea en na de nodige verfrissing werd aan de terugweg begonnen richting Meijendel. Na de vleermuisbunker werd opnieuw afgeslagen richting bospaden met het nodige klimwerk. Eamon nam de kop en sleurde iedereen in hoog tempo over het bochtige voetpad. Na een laatste korte pauze op het uitkijkpunt werd de boerderij weer bereikt.