LEKKER geschoten
LEKKER terugkijken?
Wil je oude foto’s nog eens bekijken en downloaden in hoge kwaliteit? Kijk dan hier in het archief!

Archief 2019

Met dank aan Petra van der Zande.

LEKKER teruglezen?
Wil je oude verslagen van “Onze Correspondent uit Delfgauw” nog eens teruglezen?

Download hier de PDF!

LEKKER verslag
Startvakdrang

Startvakdrang

Ruud was helder: ik ben er niet klaar voor. Ik doe het niet, iedereen mag hem overnemen onder één voorwaarde.
Wij keken hem vragend aan, maar voordat hij antwoord kon geven brulde het ‘we gaan’ en moesten we op de foto.
In de snelle groep had een loper innovatieve hardloopschoenen met ingebouwde metalen veer: ‘een soort draagvleugel’ effect, maar dan hardlopend.
De felroze en oranje stripes keken ons uitdagend aan: “je hoeft niet, maar je mag me wel aan”. Het voelde of mijn eigen schoenen mijn gedachten aanvoelde en ze trokken de veters aan. “Je gaat niet vreemd en je loopt gewoon met mij.” Ze hadden gelijk, we liepen nog steeds lekker samen.
Denkend aan de wet van Newton waaruit blijkt dat hardlopen altijd energie kost, twijfelden de meeste lopers aan het effect van die nieuwe schoenen. We zouden het aan het einde van het hardlooprondje wel horen hoe ze bevielen.

Het is vervelend om te zeggen voor de thuisblijvers of vakantie hangmatlezers, maar het was een schitterende najaarszondagochtend die we niet hadden willen missen.
We begonnen nog wat stijfjes in de benen, maar na de eerste verzorgingspost trapten de benen de kilometers zorgeloos weg. Het was duidelijk dat de landsgrenzen weer open waren. Vele Europese marathons en loopjes passeerden de revu: sommigen gingen door, anderen werden gecancelled of werden virtueel. Er heerste onder de lopers vandaag een collectieve prestatieloopdrang.
Trails, Marathond, 10Km-runs; men zocht deelname mogelijkheden…. ’Ik wil gewoon in een startvak staan’ riep een loopster vanuit haar hart. Wij begrepen haar uiteraard.

De 17Km was in een knipoog gelopen, verschillende groepjes trokken nog wat extra lusjes of renden terug naar huis.
Bij de Duivenclub hing een deel van het stichtingsbestuur lamlendig in de stoelen. Er was genoeg gelopen en ze hoefden er niets aan te lussen vandaag. Het was mooi genoeg.
In een hoek van het binnenplaatsje werd er druk gedebatteerd.  Één van de lopers zat op z’n sokken. De feloranje schoenen blonken verleidelijk en voelden licht. Ze werden getest door verschillende lopers; de meningen waren verdeeld.

Ruud dampte binnen en sloeg twee bekers water achterover; het was goed gegaan vandaag.
Ja natuurlijk mochten mensen zich bij hem melden om zn Rotterdam startbewijs over te nemen!
We keken hem vragend aan wat nu de voorwaarde de was die hij eraan verbond om het startbewijs over te nemen.
Hij aarzelde niet en grijnsde:
“Als ze hem maar Lekkerlopen”

Grrh

Gewoon een Feestdag!

Gewoon een Feestdag!

We vonden dat het een feestdag was!

Een feestdag omdat:

Het weer was super!
We konden ‘uitslapen’ omdat we pas om 9:00 van start gingen
We voelden ons goed
De verzorging was opnieuw tot in de puntjes geregeld
Blessures waren geheeld
We gingen 32Km lopen

Kortom: we hadden er erg veel zin in en we ging Lekker van start.

We hadden wind mee en de route was geweldig. Met dit fantastische loopweer (fris& zonnig) liepen we door diverse polder-ansichtkaarten.
Arthur was licht nerveus ivm een blessure die hij had opgelopen tijdens de training voor zn 1e marathon en hij had een enorm herstelgat in zn  trainingschema. Zou hij ‘de 32Km’ vandaag kunnen uitlopen?
David was hardlopend naar het startpunt gelopen en had zich voorgenomen heel de loop niets te eten en te drinken. Een waarom-vraag hielp niet… wij besloten hem in de gaten te houden.
De temperatuur steeg niet al te veel en na een kilometer of 20 was iedereen wel warm en werd er nog steeds veel gekletst.
Opleidingen, babies, thuiswerken, burenruzies; alles schoof therapeutisch voorbij en luchtte op.
Na de 28Km begon iedereen te vragen hoe die sportmasseurs in Delft en Delfgauw ook al weer heetten. Bestonden zondagmiddagbehandelingen?

De laatste 10Km werd door iedereen op eigen wijze ingevuld:
Sommige bogen af naar huis; anderen liepen nog twee rondjes.
Arthur kon zn benen bij de finish niet geloven; geen pijntjes en alles ok; hij voelde zich goed genoeg voor z’n eerste Marathon!
David dronk z’n eerste glaasje water na 37Km en gaf aan dat het goed smaakte.
Kortom: we kunnen er deze week weer tegen omdat
we Lekker hebben gelopen.
Grrh


ps. Sportmassage oa:
Loes masseert 0651317327 (Delftgauw) https://loesmasseert.nl
Rex Schomacher (Delft) 0152566183

Point-of-no-return

Point-of-no-return

Het centrum van het lage drukgebied in Europa lag exact boven Nederland en draaide wasmachine rondjes.
Tijdens de start zaten in een droge fase en hadden zin in de uitgestippelde 27Km.
De verzorging was tactisch gepland en er was gemeld dat de route nieuw was.
Nu de afstanden weer wat langer werden, liepen we richting ’t Woudt door een slapende nieuwbouwwijk die de laatste keer nog een weiland was.

Het tempo lag goed voor een duurloop in de lage hardslagzone; er werd netjes 2-aan-twee lopend bijgepraat.
Het was heerlijk om weer eens een flinke afstand te rennen! Vakantieterugkomers deelden ervaringen over vakantieloopjes. Lekke opblaasmatrassen, hoogteverschillen en temperaturen die 2x zo hoog waren dan in Nederland vierden de boventoon.

Nieuwe gezichten met nieuwe hardloopdoelen liepen mee zoals het altijd al ging en blessureherstellers waren opgelucht.

Na 22Km werd het stiller en een mentale uitdaging van Jan de routeplanner: De route liep voorbij de Duivenclub en maakte nog een extra lus…
We waren moe… donkere wolken draaien rondjes boven onze hoofden…
We moesten kiezen: gelijk kort naar de duivenclub of die extra lus van 5Km?

We kozen de extra lus.
Nadat we het point of no-return voorbij waren, stortten de wolken zich leeg.
Al het water dat niet in Groningen was gevallen richtte zich op ons.
Doorweekt dropen we de Duivenclub binnen.

Hoe het was?
Gewoon Lekker.

Van onze correspondent uit Delfgauw

Van onze correspondent uit Delfgauw

Het zal wel een foutje in de organisatie van het IOC zijn dat er voor ons aan de finish vanochtend geen eremetaal beschikbaar was. Want zou er één Olympiër geweest zijn die na zo’n “Limburgse” bui van rond 8 uur hedenmorgen op pad gegaan zou zijn naar de start van zijn/haar discipline? Zeker niet. De waardering en complimenten voor de komst naar het begin van een rondje van 18 of 28 km moest daarom uit onszelf en naar elkaar komen. 

Geen medaille als beloning dus. Gelukkig wel op tijd opklaringen en ca. 16 graden voor de trip langs twee of vier verzorgingsposten en voedings- en drankservice aan de eindstreep. Ongeveer 40 atleten ondergingen het. Een aantal van hen liep met 28 km zelfs het eerste persoonlijk record. Geweldig. Houd vol en meer pr’s volgen automatisch met de langere afstanden de komende weken. 

Volgende week even rustig aan met slechts 16 km op het programma. Ook dan zeker geen eremetaal voor ons, want onze wekelijkse prestatie wordt klaarblijkelijk niet als bijzonder gekwalificeerd. Wij weten beter echter. Ook zonder aandacht van het IOC lopen we gewoon lekker door.