LEKKER geschoten
LEKKER terugkijken?
Wil je oude foto’s nog eens bekijken en downloaden in hoge kwaliteit? Kijk dan hier in het archief!

Archief 2019

Met dank aan Petra van der Zande.

LEKKER teruglezen?
Wil je oude verslagen van “Onze Correspondent uit Delfgauw” nog eens teruglezen?

Download hier de PDF!

LEKKER verslag
Van onze correspondent uit delfgauw

Van onze correspondent uit delfgauw

Nee, een vaccin tegen Corona is er (nog) niet. Maar ook tegen loopgekte niet bleek vanochtend. De weersverwachting voorspelde wat lopers niet willen; regen bij de start. Een uur voor vertrek leek het nog nacht en of de Schaffhausen watervallen naar de regio Delft omgelegd waren. Veel, heel veel water werd er uitgestort dus en veel lopers zouden ongetwijfeld thuis blijven.

Maar tegen loopgekte bleek geen overheidsbeleid bestand of vaccin aanwezig, er stonden dan ook ca. 45 verslaafden aan de streep voor vertrek. En, oh wonder, het was droog, hetgeen ongetwijfeld een vroege beloning voor de moed van de verslaafden was.

Rennend richting Hoornbrug bleek vervolgens menig voetje ondanks verhoogde waakzaamheid toch in één van de vele plassen te belanden en soppend het restant van de 17 km te moeten afleggen. De regenboog begeleidde de lopers echter regelmatig, van wind was geen sprake en de laatste regendruppels daalden als kristallen met dank aan het kortstondig zonnetje.

Uiteindelijk bleek het een prachtige loopochtend te zijn, met ouderwetse top service van onze verzorgende dames. En laat een vaccin tegen loopgekte ook maar zitten.

N.b.
Vergeet niet via de Rabo clubsupport actie twee stemmen aan Lekker gelopen! te geven en alle bekenden te vragen hetzelfde te doen!

Van onze correspondent uit Delfgauw

Van onze correspondent uit Delfgauw

Het was grauw, grijs en vochtig vanochtend. De vrolijkheid kwam van de lopers zelf die zich, zoals altijd eigenlijk, vrolijk voor de start meldden en met hun outfit extra kleur aan de omgeving gaven. Aad, Jan en Jan zagen ondanks hun gezamenlijke ongeveer 200 jaar ervaring toch een beetje tegen de te lopen afstand op. En de lagere temperatuur met bovengemiddelde vochtigheid. Ze besloten daarom eerder te vertrekken en met een aangepast tempo de te verwachten ongemakken te pareren.

Vooraf was wel duidelijk dat de uitgestippelde 21 km voor wat betreft de richting, het probleem niet zou zijn. Vanaf de start ging het direct naar en langs de A13, tweemaal links af en in ‘één rechte lijn terug naar de basis. Het leukste en lastigste stuk was het pad langs de Berkelse Zweth. Een klassiek deel van routes uit het verleden. Met rechts het water aan je voeten en rietkragen in je nek heb je uitzicht op de skyline van 010. Links de Ackerdijkse Plassen. Maar vooruitkijken en achter elkaar lopen was geboden. Het pad is over een lengte van ongeveer 2 km smal en ongelijk en glad bovendien vandaag. Aan het eind ervan wachtte de beloning; de terugweg met wind in de rug. 

De catering onderweg en aan de eindstreep was door verhoogd Corona risico sober vandaag. Het weerhield de dames van de verzorging er echter niet van er voor de lopers toch een feestje van te maken. Ze krijgen er de complimenten voor. Maar de lopers ook in dit geval. De gevraagde verhoogde aandacht en houding voor het ongewenste virus werden nl. goed aangehouden en houden ons hopelijk ook de komende weken op de been. 


N.B.
Zie ook de info over de Rabo clubsupport actie onder “Laatste nieuws” op de home pagina en geef twee stemmen aan Lekker gelopen! 

Help Annie Apestaart de winter door!

Help Annie Apestaart de winter door!

De Correspondent had andere dingen aan zijn hoofd. Fijenoord moest aanmoedigt worden en er mocht van de burgemeester ivm Corona beslist niet meer gejuicht worden.
We opperden vlaggetjes uit te delen en dan na een doelpunt bijtend op de onderlippen driftig te wapperen met de vlaggetjes.

De lopers die er vandaag waren hadden er zin in. Het was droog, niet te koud en het zou een wind-mee rondje worden.
Jan had een echte route uitgestippeld over rechte lijnen; we doorkruisden de nieuwe driemanspolder en genoten van de omgeving.

Bij de start ging het al gelijk mis met het richtingsgevoel; een deel van de groep liep rechtdoor terwijl we naar links moeten. Twijfelaars die niet konden kiezen stonden 10 meter na de start al in de struiken.  Na enige hilariteit (‘m’n witte sokken zijn nu al vies’) pakten we het tempo en dribbelde het asfalt zachtjes onder onze voeten.

We zaten midden in een pandemie. Alle wedstijden waren afgelast. Waarom bleven we lopen met een onderlinge afstand van anderhalve meter?

Frans zou vandaag de marathon in Berlijn lopen, maar liep vertrouwd de route tussen de kassen door. Els had ook nog zo veel loopdoelen en bestemmingen op haar wensenlijst.
Wat was in vredesnaam de drijfveer voor iedereen om hier zondagochtend te lopen?
“Ik heb gewoon een doel nodig en moet iedere dag iets doen” lichtte André openhartig toe.
Zelf hield ik ADHD-achtige trekjes onder controle en liep m’n werkweekhoofd gewoon lekker tot rust.
Het beste argument kwam van Jan: “Als ik nu niets meer doe, kost het me enorm veel moeite om weer op mn oude niveau te komen”.
Martin was er helemaal niet mee bezig en was de positievo zelfe: “ik loop gewoon altijd op zondag en ik zorg gewoon dat ik ‘in shape’ ben voor het moment dat er weer wedstrijden georganiseerd worden”.

Of het daadwerkelijk lopen van wedstrijd nu daadwerklijk zou plaatsvinden was inderdaad niet van belang voor de meesten. De training was belangrijker dan de wedstrijd die enkel als een stip aan de horizon fungeerde. Sowiezo was dat een placebo doel; de horizon schuift immers met stip en al naar achteren als je hem nadert.
“Streven is leven” bevestigde een bord op een boerderij die we passeerden.

Het in rechte lijnen lopen, ging niet helemaal goed. Een hele groep had niet de route bestudeerd en liepen als lemmingen een woonwijk is. De koffie smaakte daarna extra lekker, gaven de meeste toe.
Onze route-uitstippelaar verklapte dat er steeds meer ‘stille’ verzoekjes binnenkwamen. Iemand wilde graag weer eens richting ‘de manege’ en Robert stopte extra geld in de pot en liet het woord “Delft” nadrukkelijk vallen terwijl hij iemand van het bestuur indringend aankeek.

Annie klampte ons bij terugkomst Corona-proof aan. Er was dringend hulp nodig!
In de komende winter is een tekort aan FlexCrew. Als iedereen een keer zou helpen, zouden we de winter kunnen doorkomen. Of we een oproep wilden doen!

Bij deze…
Dus heb je nog nooit water staan inschenken: Jou éénmalige hulp is nodig! , mail Annie en geniet ervan hoe iedereen zich een rondje in het zweet loopt.
Terwijl je zelf aan de koffie achter de tafel nipt is dat ook wel eens lekker om te zien.
Ardelft APESTAART casema PUNTNL

Grrh

Het M-woord

Het M-woord

De Correspondent was licht nerveus. Hij moest naar Feijenoord en daarna door naar z’n schoonzus die jarig was.
Hij had geen tijd voor een verslag op deze website.
Hij keek me indringend aan: ik moest maar wat verzinnen en hij zou het wel lezen.

Het was een normale zondagochtend: de yoghurt was op; het ontbijt bestond daarom uit een boterham met ‘schuddebuikjes’; een soort pepernootkorrels die de kinderen altijd eten.
We startten bij de duivenclub en liepen netjes 1,5m uit elkaar in een sliert de route in die Jan door het balijbos had getrokken.

Er was geen wind, de lucht was blauw.

De crew was aangevuld met kameleon-crew leden; lopers die zich als volwaardige crew-members voordeden; professioneel bekers bijvulden en foto’s maakten.
De september-zon had nog kracht en als lopers kregen wij het warm; de crew had het koud in de schaduw en nipte aan de koffie.
Er was besloten dat de afstanden voorlopig relatief kort zouden blijven en wij droomden over de vlaardingervaart, ’t woudt en oude Leede. Hoe zou het daar zijn? Wanneer zouden wij daar weer kunnen lopen?
Het M-woord werd vandaag niet in de mond genomen; er werd niet meer gespeculeerd over wedstrijden in deze (nog steeds onzekere) Corona-tijd.
Iemand had vorige week nog een kleinschalige trail gelopen; die schijnen af&toe dus door te gaan. De meeste lopers zaten in ‘de onderhouds-modus’ en vonden dat voorlopig eigenlijk best prima.
Onderweg waren we niet de enige sporters. Roedels racefietsers raasden “tegen”  voorbij, verschillende parken werd ‘ge-bootcamped’ en vele honden lieten baasjes uit.

Sommige lopers ‘lus-den’ er nog een stukje aan vast; zelf zwaaide in naar de bediening die bij DumiDi druk in de weer waren met het volle terras.
Er werd bij de koffie in de zon nog wat nagepraat en ik keek om me heen.

Het was een mooie start van deze zondag: zowel de afgetrainden , maar ook de schuddebuikjes, hadden
LekkerGelopen.

Grrh