LEKKER geschoten
LEKKER terugkijken?
Wil je oude foto’s nog eens bekijken en downloaden in hoge kwaliteit?
Archief (Petra van der Zande)
Archief (Frank Thomas)
LEKKER teruglezen?
Wil je oude verslagen van “Onze Correspondent uit Delfgauw” nog eens teruglezen?

Download hier de PDF!

LEKKER verslag
25-Jaars Mijlpaal!

25-Jaars Mijlpaal!

Om 9:00 puilden de tafels in de Duivenclub al uit.
Borden vol met taarten, cakes, salades, fruit en lekkere hapjes keken ons uitdagend aan.
Sommige van ons hadden nog niet niet gegeten, keken gefocust terug alsof ze op jacht waren en slikten.

De wedstrijdleiding riep ons tot de orde: Lekkergelopen bestond 25 jaar en dat moest gevierd worden! Er moest sowieso eerst gerend worden!
We werden de regen ingestuurd om de foto puzzeltocht challenge te doen. Alleen als we alle antwoorden hadden, mochten we terug komen om iets te eten. Er was geen eindtijd, maar Marc keek met een schuin oog naar de tafels en gaf aan dat we er zo lang over mochten doen als we wilden. Maar, gaf hij aan: “op was op!”

De regen viel mee, en we hadden een hoop lol. Na 4 lusjes door omgeving Nootdorp en delftsehout te hebben geslingerd leverden we onze doorweekte papiertjes met slagzin in.

Lucien speechte vlot door de 25 jaar Lekkergelopen geschiedenis.
We voelden het allemaal; natte ogen in de zaal concludeerden dat nooit alles hetzelfde kan blijven en genoten van deze 25jaars mijlpaal.  
Voordat we emotioneel werden gingen glazen bubbels in de lucht; er werd geproost.
De verzorging werd terecht geprezen.

Vervolgens kletsen we bij met koffie en de heerlijke hapjes die hun weg naar ons hadden vonden.
Het succes van Lekkergelopen zat hem volgens meerdere mensen in de combinatie van vrijblijvendheid, mooie routes, vroege tijdstip en de mogelijkheid om loopervaringen uit te wisselen tijdens het lopen.
We concludeerden dat we met z’n allen een hartstikke leuke groep wisselende hardlopers waren: “In je eentje komt je nooit zo ver als in een groep”.

25 jaar, wat hadden we een hoop gedaan: Loopreizen, EHBO-curussen, marathon-info avonden en  vooral door weer en wind op iedere zondagochtend
Lekkergelopen

Grrh

Dat was lekker…

Dat was lekker…

Een half uur later uit bed. We zijn weer overgaan op het normale schema waarbij de starttijd negen uur is. 

Om deze reden dacht ik dan ook dat ik niet mijb spullen hoeft klaar te leggen van tevoren. Daar was tenslotte alle tijd voor met een half uurtje extra. 

Met als resultaat dat het ontbijt snel naar binnen moest en de fiets snel naar buiten. En toen nog even een tandje bij hem op tijd bij de duivenclub te zijn. 

Vandaag was het rustweek en er stond 21 km op het programma.  De marathon-lopers deden het fluitend. 

Als alternatief had Ad een mooi ingekort rondje uitgestippeld over 15 km. Dan konden we mooi de eerste twee drankposten mee pakken en genieten van de goede zorgen van de crew. 

Maar naar de tweede drankpost  bedacht ik me en ben met Julie toch de normale route gaan lopen. Wel misten we nog even een afslag, maar dankzij Garmin kwamen we toch weer op het juiste pad. 

Ondanks de warmte ging het best lekker. 

Julie had al de nodige kilometers in de benen zitten, want zij was lopend naar de duivenclub gekomen. 

Uiteindelijk liepen langs het sluisje in Leidschendam.  En zo kwamen we weer terug bij de duivenclub. Het zat er weer op voor vandaag. En Julie …. die ging nog maar even een stukje naar huis en zal waarschijnlijk de 30 km hebben aangetikt. 

Bedankt voor de goede verzorging! Het was weer perfect en ik heb weer Lekker Gelopen. 

Groet, Sheila

Ineens stilstand!

Ineens stilstand!

Een vreemde groep mensen in safari-outfit stond half geknield in het hoge riet.
Terwijl de ene helft van de groep door paparazzi lenzen gluurden, keek de andere helft ons met een strak gezicht en vinger voor de mond aan.
Shhhhht!   Hier was een wereldwonder en we moesten hier absoluut stil zijn…shhhhhtt!

Zonder overleg stopten we direct  en tuurden mee door het riet.
Een (volgens de vogelaars) absolute topper stond op een houten vlondertje te wachten op het moment dat er een fris Ackerdijks visje voorbij zou komen.
Wat hadden wij, volgens hen, toch een ongelofelijke mazzel dat wij hier net op het juiste moment voorbij liepen.
De vakantieperiode was aangebroken en deze ralreiger was helemaal klaar met Zuid-Europa en was tegen de stroom auto’s ingevlogen en staarde ons verbaasd aan.

Ralreiger (foto: Kees de Vries)

Wat een idioten die Hollanders in oranje zwarte outfit. Hier was geen sprake van zondagsrust, maar van zondagsinspanning.”

Nadat de vleugels voor de camera’s nog even minitieus op z’n Zuid-Europees werden schoongemaakt nam hij een klein stapje.

yes, die heb ik kunnen vastleggen” verbeet een fotograferende man in survivalkleding.
Hij beet on z’n onderlip en probeerde ondanks zijn enthousiasme geruisloos te blijven”.

Onder de indruk van het geluk dat de vogelaars uitstraalden hervatten wij nog beduusd van dit natuurwonder onze route in strak tempo 2aan2.

De zon schaamde zich vandaag niet en alle wolken waren verdampt.
Groene weilanden, wuivend riet en blauwe lucht. Helderder dan vandaag bestond niet. We voelden de warmte op onze schouders duwen.

De Ralreiger was duidelijk onder de indruk van de Lekkergelopen Maltha-Sports outfits

Gisteren had een groepje al een wedstrijdje gelopen in de hitte, vandaag liep de temperatuur verder op. Sommigen hadden last van de hitte en tijdens de verzorging douchte David en Joop zich ongegeneerd met bekertjes water. Het hielp enigszins, maar het bleef warm.
Al pratend deelden lopers doelen; er waren marathons op de kalender geprikt en het gezinsleven moest er zich maar naar buigen. Er waren zelfs al voor-het-ontbijt-hardlooprondjes op vakantiebestemmingen bestudeerd: “Vakantie is leuk, maar je moet wel kunnen blijven hardlopen.”

Bij thuiskomst op de duivenclub had Trudy ‘afkoelijs’. We wilden haar wel zoenen, maar we waren veel te bezweet en moesten helaas gepast afstand houden.
Nogmaals onze dank.

Het was een heerlijke dag; we hadden voor het eerst in ons leven een ralreiger gezien, we kregen afkoelijs en… of dat allemaal nog niet genoeg was… we hadden ook nog eens
Lekkergelopen.

Grrh

Waar gaan we naar toe?

Waar gaan we naar toe?

Dat was de grote vraag vandaag die verschillende keren voorbij kwam.
De route dwong ons goed op te letten; we werden verrast door konijnenpaadjes, poldervergezichten en groetende roedels racefietsers.
Alles was tot in de puntjes verzorgt en we genoten van de verzorging onderweg met een kwispelende hond die ons uit de verte al zag aankomen.

Terwijl invalshoeken van de boerenprotesten werden uitgewisseld dribbelden we met een stabiel tempo de N3MP-polder in. Dramatische wolken partijen wisselden blauwe lucht af; het bleef droog vandaag. Het was zomer en we genoten van de omgeving waar insecten het druk hadden met bermbloemen.

Waar gaan we naar toe?
Herstellers van blessures waren blij met iedere stap die weer een PR betekende; anderen voelden juist weer blessures opkomen en twijfelden over een zomerstop. Toch maar geen schoenen mee naar de camping?
Stil werden we van stilstaande lopers die hun verhalen deelden van scans, MRI’s en fysio-bezoeken. Wij voelden hun frustratie: natuurlijk wil je weer lekker lopen. Het zou vast goed komen en we duimden mee voor een spoedig herstel.

Ze knepen met hun ogen en beten op hun lip; meerdere lopers hadden hun zinnen al gezet op een Marathon; Terwijl we tussen riet en over bruggetjes vlogen passeerden verschillende Europese steden de revue: sommigen waren juist heel erg vlak terwijl andere juist veel uitdagende hoogtemeters hadden. M’n benen voelden goed en gaven aan dat er geen enkele reden was om ook niet voor een marathon te gaan trainen. ‘Wij willen ook best. Waar gaan we naar toe?’ vroegen ze. M’n hoofd was nog niet zo ver; eerst maar eens op vakantie. Of de schoenen meegingen wist ik nog niet. Meestal springen ze als verstekeling op het laatste moment in een koffer of tas.

Op de rechte stukken moesten we ons vandaag inhouden om niet te hard te gaan; gelukkig hadden meerdere lopers de route in het horloge gezet zodat we niet verdwaalden. We bleven redelijk goed bij elkaar vandaag keurig 2aan2.

Voorbij de molen draaiden we als duiven nog een extra rondje en keken elkaar aan.
Het was een heerlijke start van de dag en we zouden wel zien waar we de volgende keer zouden rennen;
We hadden Lekkergelopen.

Grrh