3 MEI 2024 –  6 MEI 2024

I mistr tesar se utne (‘Het beste paard struikelt wel eens’)

Vrijdag 3 mei was het zover. Ons marathontripje naar “De Gouden Stad” ging van start.

“De Gouden Stad”? Jazeker, Praag is met recht één van de mooiste steden in Europa. De verschillende bouwstijlen en architectonische hoogtepunten die deze Tsjechische hoofdstad kent, hebben ervoor gezorgd dat het hele historische stadscentrum in de UNESCO werelderfgoedlijst is opgenomen.

Ons gezelschap bestond uit 6 personen: Robert en zijn vrouw Annemiek, Marc, Mireille, Martin en ikzelf. Annemiek is vooral van de randzaken. De hoofdzaak – een marathon lopen – komt niet voor in haar vocabulaire, maar desalniettemin is zij het beste paard van stal. Als onze vaste hardloopsupporter en bron van gezelligheid is zij altijd een graag geziene aanvulling van ons gezelschap. Alleen …. wie is toch “Meester Jan” die zij tijdens de marathon continu aanmoedigde…..?

Om CO2 te compenseren, hadden wij besloten om met de trein naar Schiphol te gaan in plaats van met de auto. Immers, wij probeerden toch nog een beetje aan het milieu te denken. Zo gezegd, zo gedaan. Robert en Annemiek gingen met de trein vanuit Den Haag naar Schiphol, en vanuit Pijnacker gingen Mireille (Pijnacker Zuid) en Marc, Martin en ikzelf (Pijnacker Centrum) met de trein. ’s Morgens vroeg (06:15 uur) wachtend op het perron in Pijnacker, bleek er sprake te zijn van een storing met een trein op dit traject. Er zou binnen 5 tot 15 minuten een andere trein volgen. Echter, er kwam na verloop van tijd alsmaar geen trein….. Langzaam ontstond er enige mate van stress bij Mireille, maar zoals een echte heer betaamt, wist Marc haar prima gerust te stellen. “Het komt wel goed, we hebben nog alle tijd”. Haha…. Dit viel echter vies tegen na enig rekenen van de geleerden onder ons. Dit noopte ons dus tot snel handelen, immers de vlucht naar Praag zou niet wachten op ons. Gelukkig kwam Martin op het goede idee de zoon van Erik te bellen, die nog lekker lag te slapen. De zoon van Erik dacht heel anders over dit “goede idee”, maar nam gelukkig wel zijn telefoon op. Uiteindelijk kwamen wij zodoende alsnog op tijd aan op Schiphol.

Na aankomst in ons hotel “Little King U Malvaze” op 3 minuten loopafstand van de Karelsbrug, gingen wij naar de Expo om ons startnummer op te halen en proefden wij al de nodige sfeer van deze bijzondere stad. De zaterdag was zoals gewoonlijk bedoeld om “de benen te sparen”, dus rustig aan … niet te veel wandelen. Dus wat hebben wij gedaan …. een flinke tour gemaakt door de stad! Immers, je bent ook toerist ….. randzaken zijn ook belangrijk…. dus vooral genieten! Hardloopzorgen zijn voor morgen.

Robert en Annemiek maakten een van de wandelroutes uit de Praag-gids en Mireille, Marc, Martin en ikzelf gingen met de kabelbaan naar de burcht van Praag en zo bezochten wij ook onder meer het Petrin park (incl. toren), het astronomisch uurwerk op het Oude Raadhuis, staken wij de Moldau over op de Karelsbrug, wandelden we in Josefov (de Joodse wijk), zagen we het Dansende Huis en reden wij in een open oldtimer langs beroemde plekken in de stad.

Zaterdagavond vroeg gegeten in een heerlijk vegetarisch restaurant (het barst daarvan in deze stad), want er stond een klassiek concert op het programma in het concertgebouw Obecni Dum. Marc had kaartjes geregeld. Zo zaten wij op een verhoogd podium op rij 27, voor de pauze bijna in slaap vallend maar na de pauze te genieten van dit prachtige concert. Aangezien het in de zaal benauwd was (over benauwd gesproken… maar dat later) wilde Annemiek vlak voor de pauze even buiten een luchtje scheppen. Dus zij liep het podium af, maar dacht dat er sprake was van 2 traptreden in plaats van 3 en zij belandde met een forse klap op de grond. Het was vrijwel gelijk pauze en de schrik zat er goed in bij dit beste paard van stal en bij de rest van ons gezelschap na deze vervelende val, waarvan de gevolgen goed zichtbaar waren op armen en benen. Bij aanvang van deel 2 van het concert bleven Robert en Annemiek achter (om nog even bij te komen) en ging de rest van ons gezelschap de zaal weer in. Tot onze verbazing signaleerden wij Annemiek een half uur later al zwaaiend naar ons op het balkon van de concertzaal onder het genot van enig vocht. Breed lachend stond Robert daar naast haar. Gelukkig maar….. het ging weer beter ondanks de pijn van de val.

Zondagochtend, oh ja we moesten ook nog hardlopen…..we waren het bijna vergeten. Het was benauwd weer, maar we hebben allen de finish gehaald (incl. “Meester Jan”). Daarna een trdenik ijsje (Tsjechische specialiteit) gehaald en vervolgens door, want er stond een rondleiding door het Slivovice museum R. Jelinek gepland met uiteraard een proeverij incl. hapjes. Best sterk spul dat Slivovice. ’s Avonds gegeten in een traditioneel Tsjechisch restaurant.

Maandag hadden we nog de hele dag. Naast het shoppen in het Palladium (overdekt winkelcentrum) hebben we de Joodse wijk nog bezocht en daar heerlijk falafel en hummus gegeten in het Kafka hummus café.

Het was weer een mooie belevenis in een hele mooie stad, een aanrader!

Erik Westerhof

Een video gemaakt door Marc